Saturday, November 18, 2017
   
Text Size
Login

Οι Έλληνες πρέπει να πάρουμε τη μεγάλη απόφαση τι Ελλάδα θέλουμε

μεγέθυνση φωτογραφίαςΣε πλήρες και καθολικό αδιέξοδο έχει περιέλθει η κυβερνητική πολιτική, μετά την θεαματική στροφή, από την επαναδιαπραγμάτευση, στην απόλυτη συμμόρφωση στα κελεύσματα των Βρυξελλών και την επακόλουθη αναζήτηση πρόσθετων εσόδων 11,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, όπως ζητά η τρόϊκα. Αυτός ο δρόμος δεν βγάζει πουθενά. Δεν μπορεί να ζητάς φορολογικές... και μισθολογικές επιβαρρύνσεις, από κάποιον που δεν έχει. Στην δεινή θέση που έχει περιέλθει ο Ελληνικός λαός είναι εξωπραγματικό και αυτοκαταστροφικό να του βάζεις πρόσθετα βάρη. Αυτό θα φέρει με μαθηματική ακρίβεια περισσότερη φτώχια, περισσότερη ύφεση και σοβαρότατους ενδοκυβερνητικούς τριγμούς, με πιθανότερη τη συνεπακόλουθη και πάλι πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Δεν μπορούμε λοιπόν να περιμένουμε το σωτήρα που θα σώσει αυτή την χώρα αλλά θα πρέπει όλοι να συναποφασίσουμε, ποιά πολιτική θέλουμε. Τη στείρα πολιτική της τρόϊκας ή αποφασίζουμε να διεκδικήσουμε την Κοινοτική αλληλεγγύη; Γιατί αυτό είναι και υποχρέωσή τους. Όταν ένα κράτος της Ευρωζώνης αντιμετωπίζει οξύ οικονομικό πρόβλημα, έστω και με δική του ευθύνη, οφείλεις να του δώσεις σωστές λύσεις για να βγει από την βαθιά ύφεση και όχι να τον ωθείς σε τριτοκοσμικές λύσεις, με μισθούς στο όριο της πείνας και ξεπούλημα του Δημόσιου πλούτου. Η Ομάδα μας δεν έχει ειδικευτεί, στο παρελθόν σε θέματα οικονομίας, όμως πάντοτε ο σκοπός μας είναι η κοινωνική δικαιοσύνη και αυτό μάς ώθησε στο παρελθόν να ασχοληθούμε με ζητήματα διαφθοράς, επ' ωφελεία βέβαια του Δημοσίου Συμφέροντος. Πιστεύουμε ότι στο οριακό σημείο στο οποίο βρισκόμαστε, ότι η ξεκάθαρη απόρριψη όλων αυτών των αδιέξοδων οικονομικών προτάσεων, ότι είναι αναγκαία και απο κει και πέρα η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αναζητήσει δίκαιες λύσεις για το Ελληνικό πρόβλημα αλλά και για τις χώρες που βρίσκονται στην ίδια κατασταση με μας. Θα πρέπει να αντιδράσουμε στην προωθούμενη λύση της Ευρώπης των δύο ταχυτήτων, όπου ο φτωχός Νότος θα υπηρετεί τον πλούσιο Βορρά.

 

Εμείς οι Έλληνες πρέπει να αποφασίσουμε για τη μοίρα της χώρας μας.

 


 

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2012

Ο επενδυτής θέλει καθαρό γήπεδο
Του Σταυρου Λυγερου

Τα στατιστικά στοιχεία επιβεβαιώνουν αυτό που οι Ελληνες βιώνουν καθημερινά με δραματικό τρόπο. Η οικονομία βυθίζεται στον φαύλο κύκλο της ύφεσης. Στο τέλος του έτους υπολογίζεται ότι θα έχει χαθεί αθροιστικά περίπου το ένα τέταρτο του ΑΕΠ! Πρόκειται για οικονομική καταστροφή χωρίς προηγούμενο στη μεταπολεμική Ευρώπη και όχι μόνο. Ο πολλαπλασιασμός των οικονομικών και κοινωνικών ερειπίων καθιστά ολοένα και πιο δύσκολη την προοπτική ανάκαμψης.

Ο Σαμαράς μιμείται ακριβώς τους προκατόχους του Παπανδρέου και Παπαδήμο. Προσπαθεί να πείσει ότι η οικονομική πολιτική του είναι κοινωνικά επώδυνη, αλλά είναι και η μόνη που εγγυάται την έξοδο από την κρίση. Τα γεγονότα, όμως, είναι πεισματάρικα και διαψεύδουν συνεχώς και παταγωδώς τις προβλέψεις της τρόικας και των κυβερνώντων.

Οι αλλεπάλληλες διαψεύσεις, σε συνδυασμό με την κατεδάφιση των σταθερών του βίου εκατομμυρίων Ελλήνων, έχουν κονιορτοποιήσει την αναγκαία πολιτική εμπιστοσύνη που πρέπει να τρέφουν οι πολίτες προς το πολιτικό σύστημα. Το μεγάλο χάσμα μεταξύ κυβερνώντων και κυβερνωμένων δεν αποτιμάται οικονομικά, αλλά απονομιμοποιεί πολιτικά τον κυβερνητικό συνασπισμό λίγους μόλις μήνες μετά τις εκλογές.

Το έλλειμμα εμπιστοσύνης δεν είναι αδικαιολόγητο. Προεκλογικά, η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ διεκδίκησαν την ψήφο με σημαία την επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου και η ΔΗΜΑΡ με σημαία τη σταδιακή απεμπλοκή απ’ αυτό. Σχεδόν αμέσως, η απαίτηση για επαναδιαπραγμάτευση εκφυλίσθηκε σε αίτημα για επιμήκυνση του χρόνου εφαρμογής των δεσμεύσεων του Μνημονίου.

Ο υπουργός Οικονομικών, μάλιστα, φρόντισε να διαλύσει τις αυταπάτες. Ξεκαθάρισε ότι και το αίτημα για επιμήκυνση θα τεθεί στο τραπέζι αφού πρώτα η Ελλάδα εφαρμόσει επακριβώς τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει με την ψήφιση του δεύτερου Μνημονίου. Αυτό ήταν και το συμπέρασμα από τις συνομιλίες του πρωθυπουργού με τους Γιουνκέρ, Μέρκελ και Ολάντ.

Διολίσθηση δεν υπήρξε μόνο στο ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης. Πριν αλέκτωρ φωνήσαι, το νέο πακέτο μέτρων καταπατά το προγραμματικό πλαίσιο που τα τρία κόμματα υπέγραψαν ως βάση της κυβερνητικής συνεργασίας τους.

Το πρόβλημα με την ασκούμενη πολιτική δεν είναι μόνο το τεράστιο κοινωνικό κόστος της. Είναι κυρίως ότι βυθίζει την οικονομία σε μία «μαύρη τρύπα». Η εφαρμογή των επιταγών της τρόικας δεν είναι ούτε πολιτικά, αλλά ούτε και οικονομικά ρεαλιστική. Η μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος είναι μεγάλη, αλλά, εάν ληφθεί υπόψη το τεράστιο οικονομικοκοινωνικό κόστος, η μείωση είναι μικρή. Το σημαντικότερο είναι ότι η αποτελεσματικότητα των οριζόντιων μέτρων έχει φθάσει στα όριά της, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να θυμίζει σκύλο που κυνηγάει την ουρά του.

Επιβεβαιώνεται στην πράξη ότι η συνεχής αύξηση των φόρων σε συνθήκες μεγάλης ύφεσης δεν λύνει το πρόβλημα των δημοσίων εσόδων. Πρώτον, επειδή η μείωση του όγκου συναλλαγών συρρικνώνει και τα έσοδα από τη σχετική φορολογία. Δεύτερον, επειδή ένα ολοένα και μεγαλύτερο ποσοστό φορολογουμένων, λόγω του γεγονότος ότι το διαθέσιμο εισόδημά του είναι αμφίπλευρα και δραστικά μειωμένο, αδυνατεί να πληρώσει. Η διάψευση της ελπίδας εδραιώνει την πεποίθηση ότι τα χειρότερα είναι μπροστά. Η διάχυτη αυτή εκτίμηση επηρεάζει αρνητικά όχι μόνο τις επενδύσεις, αλλά και τη φορολογική συμπεριφορά. Αρκετοί από όσους ακόμα μπορούν να σηκώσουν τα φορολογικά βάρη αποφεύγουν να πληρώσουν. Προτιμούν να διατηρήσουν ένα χρηματικό απόθεμα για τις δύσκολες ημέρες που έρχονται. Σ’ αυτά πρέπει να προστεθεί και η ταχύρρυθμη αύξηση των «κόκκινων δανείων», η οποία συνεχώς διογκώνει τα ποσά, που είναι αναγκαία για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.

Σ’ αυτές τις συνθήκες, η παραγωγή πρωτογενούς πλεονάσματος καθίσταται σισύφειο έργο. Ο φαύλος κύκλος μπορεί να σπάσει μόνο εάν η ελληνική οικονομία εισέλθει σε τροχιά ανάπτυξης. Πώς μπορεί, όμως, να γίνει αυτό; Η απάντηση της τρόικας είναι: Πρώτον, μαζικές και άνευ όρων ιδιωτικοποιήσεις. Δεύτερον, «κινεζοποίηση» της Ελλάδας σε ό,τι αφορά τους μισθούς και τις εργασιακές σχέσεις. Η τρόικα θεωρεί ότι η ανάπτυξη θα έλθει εάν καταστήσει την Ελλάδα χώρα φθηνών ευκαιριών και ως εκ τούτου ελκυστική για το διεθνές κεφάλαιο.

Πέρα απ’ όλα τα άλλα, συντρέχει και ένας πρόσθετος λόγος, για τον οποίο δεν μπορεί να λειτουργήσει αυτή η συνταγή. Οσο η θέση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη παραμένει υπό αίρεση, καμία σοβαρή παραγωγική επένδυση δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί. Η εκκρεμότητα αυτή λειτουργεί παραλυτικά. Ο επενδυτής θέλει καθαρό γήπεδο: ή αναμφισβήτητα στο ευρώ ή επιστροφή στη δραχμή και σταθεροποίηση μετά την αναπόφευκτη μεγάλη υποτίμηση. Οσο το ευρωιερατείο βάζει ερωτηματικό στη σχέση της Ελλάδας με την Ευρωζώνη, η ελληνική οικονομία θα συνεχίσει να βυθίζεται στο «σπιράλ θανάτου».

Διεξαγωγή Δημοψηφίσματος

Οι περισσότερες από τις εκτάσεις που παραχωρεί το Δημόσιο,είναι Εθνική περιουσία,σύμφωνα με την συνθήκη ανεξαρτησίας από τους Τούρκους και για την παραχώρηση της,απαιτείται η λαϊκή συναίνεση,με την διεξαγωγή Δημοψηφίσματος,όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Ephemeris

Scorpio
Sun in Scorpio
15 degree(s)
Scorpio
Moon in Scorpio
25 degree(s)
New Moon
New Moon
29 day(s) old

Εορτολογιο



Login Form